Утраченный символ
Дэн Браун
57. «Η κυρία Σόλομον;» είχε ρωτήσει μια ασυνήθιστα αιθέρια φωνή. «Συγνώμη, ποιος είπατε ότι είστε;» ρώτησε εκείνη επιτακτικά. Και πως βρήκες τον αριθμό του κινητού Το όνομα δεν έλεγε κάτι στην Κάθριν. Ο άντρας ξερόβηξε για να καθαρίσει το λαιμό του, σαν να τον είχε φέρει σε αμηχανία η όλη κατάσταση. «Ζητώ συγνώμη, κυρία Σόλομον. Είχα την εντύπωση ότι σας είχε ήδη μιλήσει για μένα ο αδερφός σας. Είμαι ο γιατρός του. Ο αριθμός του κινητού σας ήταν το νούμερο που μας έδωσε για να καλέσουμε σε περίπτωση ανάγκης». Η Κάθριν ένιωσε την καρδιάτης να σφίγγεται. Σε περίπτωση ανάγκης; «Συνέβη κάτι;» «Όχι... δεν το νομίζω», είπε ο άντρας. «Ο αδερφός σας δεν ήρθε στο προγραμματισμένο ραντεβού του σήμερα το πρωί και έχει σταθεί αδύνατον να επικοινωνήσω μαζί του σε κάποιον από τους υπόλοιπους αριθμούς που έχει δώσει. Δε συνηθίζει να ακυρώνει ραντεβού χωρίς να ειδοποιεί, γι' αυτό ανησύχησα κάπως. Δίσταζα να σας τηλεφωνήσω, «Όχι, παρακαλώ, μην το συζητάτε, ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σας». Η Κάθριν προσπαθούσε ακόμα να καταλάβει τι της θύμιζε το όνομα του γιατρού. Η Κάθριν του είχε χαρίσει πρόσφατα ένα iPhone, όμως εκείνος δεν είχε βρει ακόμα το χρόνο να μάθει πώς να το χρησιμοποιεί. «Είπατε ότι είστε ο γιατρόςτου;» ρώτησε. Μήπως πάσχει από κάποια ασθένεια ο Πίτερ και μου το κρατάει κρυφό; Ακολούθησε μια φορτισμένη παύση από την άλλη άκρη της γραμμής. «Λυπάμαι πολύ, είναι προφανές ότι υπέπεσα σε βαρύτατο επαγγελματικό ατόπημα όταν αποφάσισα να σας τηλεφωνήσω. Ο αδερφός σας μου είχε πει ότι είσαστε ενήμερη για τις επισκέψεις του στο ιατρείο μου, όμως διαπιστώνω ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει». Ο αδερφός μου είπε ψέματα στο γιατρό του; Η ανησυχία της Κάθριν εντεινόταν όλο και περισσότερο. «Είναι άρρωστος;» «Λυπάμαι, κυρία Σόλομον, το ιατρικό απόρρητο δε μου επιτρέπει να συζητήσω μαζί σας την κατάσταση της υγείας του αδερφού σας, και ήδη αποκάλυψα περισσότερα απ' όσα θα έπρεπε παραδεχόμενος ότι είναι ασθενής μου. Θα κλείσω τώρα, όμως, αν επικοινωνήσετε μαζί του, σας παρακαλώ, ζητήστε του να μου τηλεφωνήσει ώστε να βεβαιωθώ πως είναι εντάξει». «Σταθείτε!» φώναξε η Κάθριν. «Σας παρακαλώ, πείτε μου τι έχει ο Πίτερ!» Ο δρ. Άμπαντον ξεφύσηξε, μάλλον δυσαρεστημένος με τον εαυτό του εξαιτίας του λάθους που είχε κάνει. «Κυρία Σόλομον, αντιλαμβάνομαι από τον τόνο της φωνής σας ότι έχετε ταραχτεί, το κατανοώ απολύτως. Είμαι σίγουρος ότι ο αδερφός σας είναι καλά. Πέρασε από το ιατρείο μου μόλις χτες». «Χτες; Και είχατε ραντεβού ξανά σήμερα·, Κάτι επείγον πρέπει να έχει προκύψει». Ο άντρας αναστέναξε βαριά. «Θα πρότεινα να του δώσουμε ένα μικρό χρονικό περιθώριο προτού...» «Έρχομαι από το ιατρείο σας αυτή τη στιγμή», είπε η Κάθριν, προχωρώντας ήδη προς την εξώπορτα. «Ποια είναι η διεύθυνσή σας;» «Γιατρέ;» επέμεινε εκείνη. «Μπορώ να βρω μόνη μου τη διεύθυνση ή μπορείτε απλώς να μου τη δώσετε εσείς. Ούτως ή άλλως, έρχομαι από εκεί». Ο γιατρός έκανε μια παύση. «Αν σας συναντήσω, κυρία Σόλομον, θα έχετε την καλοσύνη να μην πείτε το παραμικρό στον αδερφό σας προτού μου δοθεί η ευκαιρία να του εξηγήσω ο ίδιος το σφάλμα μου;» «Καμία αντίρρηση». «Σας ευχαριστώ. Το ιατρείο μου βρίσκεται στο Καλοράμα Χάιτς». Της έδωσε μια διεύθυνση. Είκοσι λεπτά αργότερα η Κάθριν Σόλομον ελισσόταν με το αυτοκίνητο της στους καλοφτιαγμένους δρόμους του συγκεκριμένου προαστίου. Είχε καλέσει όλα τα τηλέφωνα του αδερφού της, χωρίς να λάβει απάντηση. Δεν αισθανόταν ιδιαίτερη ανησυχία σχετικά με το πού ακριβώς βρισκόταν εκείνος, όμως η αποκάλυψη ότι επισκεπτόταν κρυφά ένα γιατρό την είχε αναστατώσει. Όταν κατάφερε τελικά να εντοπίσει τη διεύθυνση, έμεινε να κοιτάζει το κτίριο σαστισμένη. Η πολυτελής έπαυλη που υψωνόταν μπροστά της διέθετε σφυρήλατο φράκτη ασφαλείας, ηλεκτρονικές κάμερες και περιποιημένους κήπους. Καθώς επιβράδυνε για να βεβαιωθεί ότι βρισκόταν στη σωστή διεύθυνση, μια από τις κάμερες ασφαλείας στράφηκε προς το μέρος της και η πύλη άνοιξε. Διστακτικά, η Κάθριν οδήγησε το αυτοκίνητο της στο δρομάκι που οδηγούσε στην έπαυλη και σταμάτησε δίπλα σε ένα γκαράζ έξι θέσεων, όπου υπήρχε και μια πολυτελής λιμουζίνα. Τι είδους γιατρός είναι αυτός ο τύπος; Μόλις κατέβηκε από το αυτοκίνητο της, η είσοδος της έπαυλης άνοιξε και μια κομψή φιγούρα βγήκε στο κατώφλι. Ήταν ένας γοητευτικός άντρας, εντυπωσιακά ψηλός, νεότερος απ' ό,τι τον είχε φανταστεί. Παρ' όλα αυτά, ανέδινε έναν αέρα καλλιέργειας και ευγένειας που ταίριαζε σε πιο ηλικιωμένο άντρα. Ήταν άψογα ντυμένος, με «Κυρία Σόλομον, είμαι ο δρ. Κρίστοφερ Όταν αντάλλαξαν χειραψία, η Κάθριν ένιωσε την επιδερμίδα του λεία και περιποιημένη. |
. — Мисс Соломон, — прозвучал необычайно приятный мужской голос, — Простите, кто вы? — переспросила она. «Откуда у него номер моего мобильного?» Кэтрин впервые слышала это имя. Ее собеседник откашлялся, словно ему стало неловко. — Прошу прощения, мисс Соломон. Я думал, брат вам обо мне рассказывал. У Кэтрин екнуло в груди. — Что произошло?! — Наверняка ничего страшного, — поспешил заверить ее врач. — Нет-нет, спасибо вам за заботу! — Кэтрин лихорадочно пыталась вспомнить, слышала ли она имя этого человека. — Кэтрин недавно подарила ему новый айфон, однако Питер до сих пор толком не разобрался в его функциях. — Значит, вы его врач? «Питер скрывает, что болен?» В трубке воцарилась гнетущая тишина. — Ох, извините, пожалуйста… Очевидно, я только что допустил непростительную профессиональную ошибку, позвонив вам. Мистер Соломон говорил, что вам известно о его визитах ко мне, но теперь я вижу, что это не так. «Мой брат солгал своему врачу?» Кэтрин не на шутку разволновалась. — Простите, мисс Соломон, врачебная тайна не позволяет мне обсуждать с кем-либо здоровье вашего брата. И уж конечно, не следовало говорить вам, что он мой пациент. На этом давайте попрощаемся, но, если он выйдет на связь, передайте, чтобы сразу же мне позвонил. — Постойте! — воскликнула Кэтрин. — Умоляю, скажите, что с ним такое? Доктор Аваддон вздохнул, коря себя за допущенную ошибку. — Мисс Соломон, не стоит огорчаться… хотя я прекрасно вас понимаю. Не волнуйтесь, с вашим братом все хорошо
. — Вчера? А следующий визит назначен на сегодня? Выходит, это серьезно. Доктор тяжело вздохнул. — Давайте подождем еще чуть-чуть, прежде — Я еду к вам, — перебила его Кэтрин. — Где вы находитесь? — Доктор Аваддон? Я и сама найду ваш адрес, но будет проще, если вы мне его продиктуете. В любом случае я скоро приеду. Он помолчал. — Если мы встретимся, мисс Соломон, будьте добры, не говорите об этом брату, — Хорошо. — Благодарю. Мой офис в районе Калорама-Хайтс. — Он назвал адрес. Через двадцать минут Кэтрин Соломон уже колесила по величавым улицам престижного жилого района. Сначала она позвонила на все номера брата — безрезультатно. Ее не так уж волновало, где сейчас Питер, но весть о том, что он тайно посещает врача, обеспокоила Кэтрин не на шутку. Наконец отыскав нужный дом, Кэтрин Вход в роскошный особняк преграждали кованые ворота, оборудованные камерами; за воротами простиралась обширная зеленая лужайка. Кэтрин притормозила, чтобы уточнить адрес. Одна из камер тут же повернулась в ее сторону, и в следующий миг ворота распахнулись. Кэтрин осторожно подъехала к дому и остановила машину у гаража на шесть машин, рядом с длинным лимузином. «Ничего себе врач!..» Она вышла из машины. В ту же секунду входная дверь особняка отворилась, и на пороге возник элегантный мужчина. Он был красив, необычайно высок и довольно молод — по голосу Кэтрин решила, что он старше. Тем не менее доктор выглядел изысканно и отличался лоском, какой обычно свойственен мужчинам в возрасте, — безупречный костюм с галстуком, идеально уложенные светлые волосы… — Мисс Соломон, я доктор Кристофер Аваддон, — произнес он легким, воздушным Они пожали друг другу руки — кожа у него была мягкая и ухоженная.
|
56. «Κακώς», απάντησε κοφτά η Σάτο. «Όπως φαίνεται, έχουμε οδηγηθεί πλέον σε αδιέξοδο, τουλάχιστον έως ότου αποφασίσετε να μου αποκαλύψετε αυτό που επιμένετε να μη μου λέτε». «Ορίστε;» Η Σάτο τον πλησίασε. «Κάναμε έναν κύκλο, καθηγητά, και επιστρέψαμε εκεί από όπου ξεκινήσαμε. Δε μου είπατε τίποτα που δε θα μπορούσα να μάθω από τους συνεργάτες μου. Οπότε θα σας ρωτήσω μία ακόμα φορά: Για «Τα έχουμε ήδη πει αυτά», «Δεν ξέρω για ποιο λόγο νομίζει αυτός ο τύπος ότι μπορώ να τον βοηθήσω!» Η Σάτο δε μιλάει. «Αν γνώριζα το επόμενο βήμα», της είπε, «θα σας το αποκάλυπτα. Όμως δεν το γνωρίζω. Παραδοσιακά, το Χέρι των Μυστηρίων τείνεται από ένα δάσκαλο σε ένα μαθητή. Σύντομα ακολουθεί μια σειρά οδηγιών που παραπέμπουν σε κάποιο ναό ή στο όνομα του δασκάλου που θα σε διδάξει, σε κάτι, τέλος πάντων! Όμως το μόνο που μας άφησε Ο Λάνγκντον διέκοψε απότομα τη φράση του. «Τι συμβαίνει;» Το βλέμμα του Λάνγκντον στράφηκε αμέσως στο χέρι. Πέντε τατουάζ. Συνειδητοποιούσε τώρα ότι αυτό που είχε ξεκινήσει να πει ίσως να μην ήταν απόλυτα «Καθηγητά;» επέμεινε η Σάτο. Ο Πίτερ θα δείξει το δρόμο. «Νωρίτερα μου είχε περάσει από το μυαλό η σκέψη ότι ίσως ο άγνωστος να είχε αφήσει κάποιο αντικείμενο κλεισμένο μέσα στην παλάμη του Πίτερ, ένα χάρτη ή ένα γράμμα, ίσως μια σειρά από «Δεν το έκανε όμως», είπε ο Άντερσον. «Όπως μπορείτε να δείτε, αυτά τα τρία δάχτυλα δεν είναι κλεισμένα αρκετά σφιχτά». «Έχετε δίκιο», είπε ο Λάνγκντον. «Όμως σκέφτομαι ότι...» Γονάτισε προσπαθώντας να κοιτάξει κάτω από τα δάχτυλα, το κρυμμένο τμήμα της παλάμης του Πίτερ. «Ίσως οι οδηγίες να μην είναι γραμμένες σε «Τις αποτύπωσε με τατουάζ;» είπε ο Άντερσον. «Βλέπετε κάτι πάνω στην παλάμη;» ρώτησε η Σάτο. «Είναι αδύνατον από αυτή τη γωνία. Δεν μπορώ...» «Ω, για όνομα του Θεού!» αναφώνησε η Σάτο, πλησιάζοντάς τον. «Διευθύντρια! Οφείλουμε να περιμένουμε τη Σήμανση προτού αγγίξουμε...» «Θέλω απαντήσεις», είπε η Σάτο, παραμερίζοντας Γονάτισε και έσπρωξε τον Λάνγκντον μακριά από την παλάμη. Εκείνος σηκώθηκε όρθιος και παρακολούθησε εμβρόντητος τη Σάτο να βγάζει ένα στιλό από την τσέπη της και να το γλιστράει προσεκτικά κάτω από τα τρία διπλωμένα δάχτυλα. Ύστερα τα ανασήκωσε το ένα μετά το άλλο, ώσπου άνοιξε ολότελα το χέρι και αποκαλύφθηκεη παλάμη. Έριξε μια ματιά στον Λάνγκντον και ένα ισχνό χαμόγελο σχηματίστηκε στο πρόσωπο της. «Και πάλι είχατε δίκιο, καθηγητά». 22 Καθώς βημάτιζε πάνω κάτω στη βιβλιοθήκη, η Κάθριν Σόλομον ανασήκωσε το μανίκι της εργαστηριακής ποδιάς της και κοίταξε το ρολόι της. Δεν ήταν μια γυναίκα συνηθισμένη να περιμένει, όμως τη δεδομένη στιγμή αισθανόταν λες και ολόκληρος ο κόσμος της είχε τεθεί σε αναμονή. Περίμενε τα αποτελέσματα της αναζήτησης που είχε προγραμματίσει η Τρις, περίμενε να επικοινωνήσει μαζί της ο αδερφός της και ταυτόχρονα περίμενε νέο τηλεφώνημα από τον άνθρωπο που ήταν υπεύθυνος για όλη αυτή τη δυσάρεστη κατάσταση. Μακάρι να μη μου το είχε πει, σκέφτηκε. Κανονικά, η Κάθριν ήταν εξαιρετικά επιφυλακτική όταν έκανε καινούριες γνωριμίες, ωστόσο, παρότι είχε συναντήσει εκείνο τον άντρα για πρώτη φορά μόλις εκείνο το απόγευμα, είχε κερδίσει την εμπιστοσύνη της μέσα σε μερικά λεπτά. Την απόλυτη Το τηλεφώνημά του είχε έρθει το ίδιο απόγευμα, την ώρα που η Κάθριν βρισκόταν στο σπίτι της απολαμβάνοντας την αγαπημένη της κυριακάτικη συνήθεια, δηλαδή την ενημέρωση από τα επιστημονικά περιοδικά της εβδομάδας. |
. — Зря радуетесь, — отрезала Сато. — Мэм?.. Сато подошла ближе. — Мы прошли полный круг, профессор Лэнгдон. Вы не сообщили мне ничего, что не смогли бы выяснить мои сотрудники. Поэтому я повторяю вопрос: зачем похититель заманил вас в Вашингтон? Что в вас такого — Я же говорил! — Понятия не имею, с какой стати этот полоумный решил, что у меня вообще есть какие-то сведения! «Она не расколется». — Если бы я знал, что делать дальше, я бы сказал. Но я не знаю. По традиции Руку мистерий протягивал ученику учитель. Затем ученик получал ряд указаний… как добраться до храма, имя учителя, который обучит его… чему-то! — Лэнгдон резко умолк. — Что такое? Лэнгдон вновь бросил взгляд на руку. — Профессор? — не унималась Сато. «Питер укажет путь». — Прежде мне приходило в голову, что похититель мог оставить в руке какую-нибудь вещь — карту, письмо или записку с адресом. — Нет, — сказал Андерсон, — Верно, — согласился Лэнгдон, — но я подумал… — На коже? — уточнил Андерсон. — Ну, есть там что-нибудь? — нетерпеливо спросила Сато. — Угол не тот. Я не могу… — Ох, да бросьте! — воскликнула Сато, подходя — Мэм! Надо дождаться криминалистов, а уж — Мне нужны ответы, — заявила Сато, подходя Она села на корточки и отодвинула Лэнгдона в сторону. Тот встал и с недоумением воззрился на директора СБ: Сато вытащила из кармана ручку, осторожно вставила ее под сомкнутые пальцы и по очереди их разогнула. Теперь ладонь была видна целиком. Сато взглянула на Лэнгдона, и ее тонкие губы тронула улыбка. — Опять вы оказались правы, профессор. Глава 22 Меряя шагами лабораторию, Кэтрин Соломон подняла манжету халата и посмотрела на часы. Она была не из тех, кто привык ждать, а сегодня весь ее мир словно бы замер: ни результатов поискового запроса от Триш, ни приезда брата, ни звонка от странного человека, по вине которого ей сейчас было так не по себе. «Лучше бы он ничего мне не рассказывал», — подумала Кэтрин. Она всегда с большой осторожностью знакомилась с новыми людьми, однако этот человек, которого она видела лишь однажды, сразу завоевал ее доверие. Он позвонил днем, когда Кэтрин, как всегда по воскресеньям, смаковала последние номера научных журналов. |
55. Είχε βρεθεί σε εκείνο το σπάνια χρησιμοποιούμενο εξώστη μία φορά στο παρελθόν, προσκεκλημένος από έναν Αμερικανό γερουσιαστή και τη σύζυγο του, «Δεν υπάρχει λόγος;» επανέλαβε αυστηρά η Σάτο. «Καθηγητά, έχουμε να κάνουμε με έναν άνθρωπο ο οποίος πιστεύει ότι στην αίθουσα αυτή υπάρχει μια πύλη που έχει τη δυνατότητα να τον μετατρέψει σε θεό· έχουμε μια νωπογραφία στο θόλο που συμβολίζει τη μεταμόρφωση ενός ανθρώπου σε θεό· και, τέλος, έχουμε ένα χέρι το οποίο δείχνει κατευθείαν προς αυτή τη νωπογραφία. Απ' ό,τι φαίνεται, τα πάντα μας ωθούν να κινηθούμε προς τα «Για την ακρίβεια», παρενέβη ο Άντερσον ρίχνοντας μια ματιά προς την οροφή, «δεν το ξέρουν πολλοί, αλλά υπάρχει μια εξαγωνική ψευδοροφή στο θόλο η οποία ανοίγει, σαν πύλη, και μπορείς να κοιτάξεις από εκεί και...» «Μισό λεπτό», είπε ο Λάνγκντον, «χάνουμε την ουσία. Η πύλη που αναζητά αυτός ο άνθρωπος είναι μια μεταφορική πύλη, μια πύλη που δεν υπάρχει στην πραγματικότητα. Όταν είπε "Ο Πίτερ θα δείξει το δρόμο", μιλούσε μεταφορικά. Αυτή η χειρονομία δήλωσης κατεύθυνσης, με τον δείκτη και τον αντίχειρα τεντωμένους προς τα πάνω, είναι ένα πασίγνωστο σύμβολο των Αρχαίων Μυστηρίων και κάνει την εμφάνισή της σε αρχαία έργα τέχνης σε ολόκληρο τον κόσμο.Η ίδια χειρονομία εμφανίζεται σε τρία από τα πλέον γνωστά κωδικοποιημένα αριστουργήματα του Λεονάρντο ντα Βίντσι: στο Μυστικό Δείπνο, στην Προσκύνηση των Μάγων και στον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή. Είναι το σύμβολο της μυστικιστικής σχέσης του ανθρώπου με το θεό». Ως άνω, ούτως κάτω. Η αλλόκοτη επιλογή λέξεων του παρανοϊκού απαγωγέα άρχιζε να βγάζει κάποιο «Εγώ πρώτη φορά τη βλέπω», είπε η Σάτο. Μάλλον δεν παρακολουθείς αθλητικά κανάλια, σκέφτηκε ο Λάνγκντον, ο οποίος διασκέδαζε κάθε φορά που έβλεπε επαγγελματίες αθλητές να δείχνουν προς τον ουρανό, ευγνωμονώντας το Θεό μετά την επίτευξη κάποιου τέρματος. Αναρωτιόταν πόσοι από αυτούς γνώριζαν ότι συνέχιζαν μια προχριστιανική μυστικιστική παράδοση αναγνώρισης ότι οι απόκρυφες δυνάμεις στον ουρανό για μια φευγαλέα στιγμή τους είχαν μεταμορφώσει σε θεούς, ικανούς να πετύχουν θαυμαστά πράγματα. «Αν σας βοηθάει αυτό», είπε ο Λάνγκντον, «το χέρι του Πίτερ δεν είναι το πρώτο τέτοιο χέρι που έκανε την εμφάνισή του μέσα σε αυτή τη Ροτόντα». Η Σάτο τον κοίταξε λες και ήταν σαλεμένος. «Τι είπατε;» Ο Λάνγκντον έγνεψε προς το κινητό τηλέφωνο που κρατούσε. «Κάντε μια αναζήτηση στο διαδίκτυο με τις λέξεις "Τζορτζ Ουάσινγκτον Ζευς"». Η Σάτο δεν καταλάβαινε τι μπορούσε να σημαίνει αυτό, παρ' όλα αυτά άρχισε να πληκτρολογεί. Ο Άντερσον πλησίασε διακριτικά, κοιτάζοντας με ενδιαφέρον πάνω από τον ώμο της. «Σε αυτή τη Ροτόντα», συνέχισε ο Λάνγκντον, «κάποτε δέσποζε ένα πελώριο άγαλμα του Τζορτζ Ουάσινγκτον με γυμνό στήθος... απεικονιζόμενου ως θεού. Είχε την ίδια ακριβώς στάση όπως το άγαλμα του Δία στο Πάνθεον: στήθος γυμνό, στο αριστερό χέρι ένα ξίφος, το δεξί υψωμένο, με τον αντίχειρα και τον δείκτη τεντωμένους προς τα πάνω». Στο μεταξύ, η Σάιο φαίνεται ότι είχε βρει μια σχετική εικόνα στο διαδίκτυο, γιατί ο Άντερσον είχε μείνει να κοιτάζει εμβρόντητος το τηλέφωνο της. «Για μισό λεπτό! Αυτός είναι ο Τζορτζ Ουάσινγκτον;» «Ναι», απάντησε ο Λάνγκντον. «Κοιτάξτε το χέρι του», είπε ο Άντερσον, συνεχίζοντας να κρυφοκοιτάζει πάνω από τον ώμο της Σάτο. «Το δεξί του χέρι είναι τοποθετημένο ακριβώς όπως του κυρίου Σόλομον». Σας το είπα, σκέφτηκε ο Λάνγκντον, το χέρι του Πίτερ δεν είναι το πρώτο τέτοιο χέρι που έκανε την εμφάνιση του στο συγκεκριμένο χώρο. Όταν έγινανστη Ροτόντα τα αποκαλυπτήρια του αγάλματος του Οράτιου Γκρίνο που παρουσίαζε τον Τζορτζ Ουάσινγκτον με γυμνωμένο το στήθος, πολλοί αστειεύτηκαν σχολιάζοντας ότι ο εθνοπατέρας μάλλον απευθύνεται στις επουράνιες δυνάμεις σε μια απέλπιδα προσπάθεια να βρει ένα ρούχο να ρίξει πάνω του. Καθώς όμως μεταβάλλονταν τα θρησκευτικά ήθη της Αμερικής, η εύθυμη κριτική έδωσε τη θέση της σε έντονες αντιδράσεις και τελικά το άγαλμα απομακρύνθηκε, εξορισμένο σε ένα υπόστεγο του ανατολικού κήπου. Σήμερα φιλοξενείται στο Εθνικό Μουσείο Αμερικανικής Ιστορίας, παράρτημα του Μουσείου Σμιθσόνιαν, όπου εκείνοι που το βλέπουν δεν έχουν λόγους να υποψιάζονται ότι βρίσκονται μπροστά σε έναν από τους τελευταίους συνδετικούς κρίκους με μια εποχή κατά την οποία ο πατέρας του αμερικανικού έθνους δέσποζε στο Καπιτώλιο σαν θεός, όπως ακριβώς ο Δίας δέσποζε στο Πάνθεον. Η Σάτο άρχισε να σχηματίζει έναν αριθμό στο τηλέφωνο της, προφανώς θεωρώντας τη στιγμή κατάλληλη για να επικοινωνήσει με τους υφισταμένους της. «Τι έχετε;» Άκουσε υπομονετικά. «Κατάλαβα...» Έριξε μια ματιά «Είστε βέβαιοι;» Έμεινε οτο τηλέφωνο για λίγη ακόμα ώρα. «Εντάξει, ευχαριστώ». Το έκλεισε και στράφηκε ξανά προς τον Ρόμπερτ. «Το προσωπικό της υπηρεσίας έκανε μια μικρή έρευνα και επιβεβαιώνει την ύπαρξη αυτού που ονομάσατε "Χέρι των Μυστηρίων", επαληθεύοντας και όλα όσα μας είπατε: για τα πέντε σημάδια στα ακροδάχτυλα -άστρο, ήλιος, κλειδί, στέμμα και λύχνος-, καθώς και για το ότι το χέρι αυτό χρησίμευε τα αρχαία χρόνια ως μια πρόσκληση για την απόκτηση μυστικής σοφίας». «Χαίρομαι», είπε ο Λάνγκντον.
|
. Лэнгдон уже бывал на этих мостках, когда приехал в Капитолий по приглашению одного сенатора и его жены. В тот день он чуть не упал в обморок от страха: высота была головокружительная, а мостки ненадежные. — Не обязательно? — вопросила Сато. — Профессор, наш преступник убежден, что в этом зале есть некий портал, способный сделать его богом; на потолке нарисован человек, превращающийся в бога; именно на эту картину указывает кисть Питера Соломона. — Вообще-то, — вмешался Андерсон, поглядев наверх, — Постойте, — перебил его Лэнгдон, — вы не понимаете. Преступник имел в виду метафорический портал, которого не существует на самом деле. И фраза «Питер укажет путь» тоже иносказательна. Этот жест — рука с вытянутыми указательным и большим пальцами — известный символ Мистерий древности, он встречается во многих произведениях искусства. К примеру, его можно увидеть на трех самых известных зашифрованных картинах Леонардо да Винчи: «Тайная вечеря», «Поклонение волхвов» и «Иоанн Креститель». Это символ мистической связи человека с Богом. «Как внизу, так и вверху». — Первый раз его вижу, — буркнула Сато. «Тогда хоть раз включите спортивный канал», — подумал Лэнгдон. Ему всегда было забавно видеть, как профессиональные спортсмены, благодаря Бога за тачдаун или хоумран, воздевают руку к небу. — Видите ли, — сказал Лэнгдон, — до руки Питера в Ротонде Капитолия была другая указующая рука. Сато посмотрела на него как на ненормального. — То есть? Лэнгдон кивнул на ее наладонник. Сато с недоверчивым видом начала печатать. Андерсон с опаской подошел ближе и заглянул Лэнгдон сказал: Сато, по-видимому, нашла нужную картинку, потому что Андерсон потрясенно уставился на экран ее блэкберри. — Погодите, это Джордж Вашингтон?! — Да, — кивнул Лэнгдон. — Смотрите, его правая рука в том же положении, что и рука мистера Соломона, — заметил Андерсон. «Я же говорил, это не случайно». Когда со статуи работы Горацио Гриноу впервые скинули покрывало, многие шутили, что Вашингтон тянется к небу в отчаянной попытке найти какую-нибудь одежду. Религиозные устои Америки со временем изменились, шутливая критика перешла в нападки, и статую в конце концов заперли в сарае восточного сада. Теперь она нашла приют в Смитсоновском национальном музее американской истории, где у тех, кто видит статую, нет поводов принять ее за последнюю связующую нить со временами, когда отец-основатель этой страны оберегал покой Капитолия подобно богу… подобно Зевсу, стерегущему Пантеон. Сато набрала чей-то номер — по-видимому, она решила, что сейчас самое время позвонить кому-то из своих людей. — Что-нибудь узнали? — спросила она. — Понятно. — Сато посмотрела на Лэнгдона, затем — Это точно? Она повесила трубку и повернулась к Лэнгдону: — Я рад. |
54. 21 Η Αποθέωση τον Ουάσινγκτον, μια νωπογραφία έκτασης τετρακοσίων τριάντα τεσσάρων τετραγωνικών μέτρων που καλύπτει το θόλο της Ροτόντας του Καπιτωλίου, ολοκληρώθηκε το 1865 από τον Κωνσταντίνο Μπρουμίδη. Γνωστός ως «Μιχαήλ Άγγελος του Καπιτωλίου», ο Μπρουμίδης είχε συνδέσει το όνομά του με τη Ροτόντα του Καπιτωλίου με τον ίδιο τρόπο που ο Μιχαήλ Άγγελος είχε συνδέσει το δικό του με την Καπέλα Σιξτίνα, ζωγραφίζοντας μια νωπογραφία στον πλέον περίοπτο καμβά του κτιρίου, στην οροφή του. Όπως και ο Μιχαήλ Άγγελος, ο Μπρουμίδης είχε δημιουργήσει μερικά από τα καλύτερα έργα του μέσα στο Βατικανό, όμως μετανάστευσε στην Αμερική το 1852, εγκαταλείποντας το λαμπρότερο ναό του Θεού για χάρη ενός νέου «ναού», του αμερικανικού Καπιτωλίου, το οποίο κατακλυζόταν από λαμπρά δείγματα της έξοχης τέχνης του: από τις τοιχογραφίες με την τεχνική της «οπτικής απάτης» στους ομώνυμους διαδρόμους μέχρι την οροφή της Αίθουσας του Αντιπροέδρου. Κι όμως, αυτή η τεράστια νωπογραφία πάνω από τη Ροτόντα του Καπιτωλίου ήταν το έργο που οι περισσότεροι ιστορικοί θεωρούσαν το αριστούργημα του Ο Λάνγκντον έστρεψε το βλέμμα του στην πελώρια εικόνα που κάλυπτε την οροφή. Συνήθως απολάμβανε τις αντιδράσεις έκπληξης των φοιτητών του μπροστά στην αλλόκοτη εικονογραφία αυτού του Η διευθύντρια Σάτο στεκόταν δίπλα του με τα χέρια στους γοφούς της, κοιτάζοντας συνοφρυωμένη τη μακρινή οροφή. Ο Λάνγκντον διαισθανόταν ότι βίωνε το ίδιο ακριβώς συναίσθημα που είχαν πολλοί Απόλυτη σύγχυση. Δεν είσαι η μόνη, σκέφτηκε ο Ρόμπερτ. Για τους περισσότερους ανθρώπους, η Αποθέωση τον Ουάσινγκτον φάνταζε όλο και πιο αλλόκοτη άσο περισσότερο την παρατηρούσαν. «Στο κεντρικό φάτνωμα απεικονίζεται ο Τζορτζ Ουάσινγκτον», την πληροφόρησε ο Λάνγκντον, δείχνοντας πενήντα πέντε μέτρα πιο πάνω, στο κέντρο του θόλου. «Όπως μπορείτε να δείτε, φοράει λευκό μανδύα και πλαισιώνεται από δεκατρείς παρθένες καθώς αναλαμβάνεται στους ουρανούς πάνω σε ένα σύννεφο, εξυψούμενος πάνω από τους θνητούς ανθρώπους. Είναι η στιγμή της αποθέωσης του, της μεταμόρφωσης του σε θεό». Η Σάτο και ο Άντερσον είχαν μείνει άφωνοι. «Λίγο πιο πέρα», συνέχισε ο Λάνγκντον, «μπορείτε να διακρίνετε μια περίεργη, αναχρονιστική σειρά μορφών: αρχαίους θεούς οι οποίοι παραδίδουν στους πατέρες του αμερικανικού έθνους προηγμένες γνώσεις. Η Αθηνά προσφέρει τεχνολογική έμπνευση στους μεγάλους εφευρέτες της Αμερικής: στον Βενιαμίν Φραγκλίνο, στον Ρόμπερτ Φούλτον και στον Σάμιουελ Μορς». Ο Λάνγκντον τους έδειξε με τη σειρά. «Και ο Ήφαιστος μας βοηθάει να κατασκευάσουμε μια ατμομηχανή. Δίπλα τους, ο Ποσειδώνας μάς δείχνει πώς να τοποθετήσουμε το πρώτο υπερατλαντικό καλώδιο. Πιο πέρα βρίσκεται η Δήμητρα, η θεά των σιτηρών και της γεωργίας, από το όνομα της οποίας προκύπτει η λέξη "δημητριακά". Κάθεται πάνω στη θεριζοαλωνιστική μηχανή του Μακόρμικ, την εφεύρεση που επέτρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες να αναδειχτούν σε παγκόσμιο ηγέτη στην παραγωγή τροφής. Η νωπογραφία παρουσιάζει ανοιχτά τους πατέρες του αμερικανικού έθνους να γίνονται αποδέκτες μεγάλης σοφίας από Χαμήλωσε το κεφάλι του και κοίταξε τη Σάτο. «Η γνώση είναι δύναμη, και η κατάλληλη γνώση επιτρέπει στον άνθρωπο να φέρει σε πέρας Η Σάτο χαμήλωσε ξανά το βλέμμα της προς τον Λάνγκντον, τρίβοντας τον αυχένα της. «Η τοποθέτηση ενός υποβρύχιου τηλεφωνικού καλωδίου απέχει πολύ από το να γίνεις θεός». «Ίσως στα μάτια ενός σύγχρονου ανθρώπου», απάντησε ο Λάνγκντον. «Όμως, αν ο Τζορτζ Ουάσινγκτον μπορούσε να μάθει ότι έχουμε εξελιχτεί σε ένα είδος ικανό για υπερατλαντική προφορική επικοινωνία, για πτήσεις με την ταχύτητα του ήχου και για ταξίδια στη Σελήνη, θα υπέθετε ότι έχουμε μετατραπεί σε θεούς, ικανοί να κάνουμε θαύματα». Έκανε μια παύση. «Όπως έγραψε και ο οραματιστής του μέλλοντος Άρθουρ Κλαρκ, "Η επαρκώς προηγμένη τεχνολογία δεν ξεχωρίζει σε τίποτα από τη μαγεία"». Η Σάτο σούφρωσε τα χείλη της, βυθισμένη σε σκέψεις. Έριξε μια ματιά προς την παλάμη και στη συνέχεια ακολούθησε με το βλέμμα την κατεύθυνση που υποδείκνυε ο τεντωμένος δείκτης προς το θόλο. «Καθηγητά, ο άγνωστος σας είπε: "Ο Πίτερ θα δείξει το δρόμο", σωστά;» «Μάλιστα, όμως...» «Διοικητά», είπε η Σάτο, γυρνώντας την πλάτη της στον Λάνγκντον, «μπορούμε να δούμε τη νωπογραφία από πιο κοντά;» Ο Άντερσον έγνεψε καταφατικά. «Υπάρχει ένας εξώστης στην περίμετρο του εσωτερικού του θόλου». Ο Λάνγκντον έστρεψε το βλέμμα του προς το μικροσκοπικό κιγκλίδωμα που μόλις και μετά βίας διακρινόταν κάτω από τη νωπογραφία, νιώθοντας το σώμα του να παγώνει. «Δεν υπάρχει λόγος να ανέβουμε εκεί πάνω».
|
. Глава 21 В 1865 году итальянский художник Константино Брумиди закончил «Апофеоз Вашингтона» — фреску площадью четыре тысячи шестьсот шестьдесят четыре квадратных фута на своде капитолийской Ротонды. Брумиди, прозванный «Микеланджело Капитолия», притязал на Ротонду так же, как Микеланджело притязал на Сикстинскую капеллу: расписав самое обширное полотно зала — то есть его потолок. Роберт Лэнгдон поднял глаза на великолепный Директор Сато стояла рядом, подбоченившись, и хмуро разглядывала высокий свод. Ее, по-видимому, обуревали те же чувства, что и многих, кто впервые смотрел на картину в самом сердце Америки. Полная растерянность. «Вы не одиноки», — подумал Лэнгдон. Большинству людей «Апофеоз Вашингтона» казался все более странным по мере того, как они присматривались к фреске. — На центральной панели изображен Джордж Вашингтон, — пояснил Лэнгдон, указав на середину купола. Сато и Андерсон промолчали. — По периметру расположен ряд странных, архаичного вида, изображений: древние боги сообщают нашим отцам-основателям передовые знания. Вот Минерва дарует вдохновение нашим величайшим изобретателям — Бену Франклину, Роберту Фултону и Сэмюэлу Морзе. — Лэнгдон показал на каждого пальцем. — А здесь Вулкан помогает нам построить паровой двигатель. Рядом Нептун показывает, как проложить трансатлантический телеграфный кабель. Здесь изображена Церера, богиня урожая и плодородия (от ее имени происходит английское «cereal», «злаки»); она восседает на механической жатке Маккормика — изобретение этой машины позволило Америке стать мировым лидером в производстве пищевых продуктов. Словом, на этой фреске более чем открыто показано, как люди получают от богов великую мудрость. — Лэнгдон посмотрел на Сато. Сато перевела взгляд на профессора и задумчиво потерла щеку. — Чтобы проложить телеграфный кабель, богом быть не нужно. — В наше время — нет, — ответил Лэнгдон, — но знай Джордж Вашингтон, что люди смогут говорить друг с другом через океаны, летать со скоростью звука и однажды ступят на Луну, он бы решил, что мы стали богами и умеем творить Как писал футуролог и фантаст Артур Кларк, «любая достаточно развитая технология неотличима от магии». — Профессор, вам сказали, «Питер укажет путь», верно? — Да, мэм, но… — Андерсон, — Сато отвернулась от Лэнгдона, — можно взглянуть на фреску Тот кивнул. — Да, по периметру свода установлены мостки. Лэнгдон увидел прямо под фреской крошечные перила и похолодел. — Вовсе не обязательно туда подниматься…
|
53. «Όπως ίσως γνωρίζετε», είπε ο Λάνγκντον, «η συγκεκριμένη Ροτόντα σχεδιάστηκε ως φόρος τιμής προς έναν από τους πλέον ιερούς τόπους λατρείας στη Ρώμη: το Ναό της Εστίας». «Όπως λέμε "Εστιάδες παρθένες";» Η Σάτο έδειχνε να αμφιβάλλει για τη σχέση που θα μπορούσαν να έχουν οι παρθένες φύλακες του ιερού πυρός της Ρώμης με το κτίριο του αμερικανικού Καπιτωλίου. «Ο Ναός της Εστίας στη Ρώμη», είπε ο Λάνγκντον, «ήταν κυκλικός και στο δάπεδο υπήρχε μια μεγάλη τρύπα ώστε τα μέλη της αδελφότητας των παρθένων να προσέχουν το ιερό πυρ της φώτισης, φροντίζοντας ώστε· η φλόγα να μη σβήσει ποτέ». Η Σάτο ανασήκωσε τους ώμους της. «Αυτή η Ροτόντα είναι κυκλική, όμως δε βλέπω καμία τρύπα στο δάπεδο». «Όχι, πλέον δεν υπάρχει, όμως επί σειρά ετών στο κέντρο αυτής της αίθουσας υπήρχε ένα μεγάλο άνοιγμα, ακριβώς στο σημείο όπου βρίσκεται τώρα το χέρι του Πίτερ». Ο Λάνγκντον έγνεψε προς το δάπεδο. «Για την ακρίβεια, ακόμα και τώρα μπορείτε να δείτε στο δάπεδο τα σημάδια από το κιγκλίδωμα που είχε τοποθετηθεί για να μην πέφτουν μέσα οι «Ορίστε;» έκανε αυστηρά η Σάτο, παρατηρώντας εξονυχιστικά το δάπεδο. «Φαίνεται πως ο καθηγητής έχει δίκιο». Ο Άντερσον έδειξε τον κύκλο που σχημάτιζαν μια σειρά από σημάδια στα σημεία όπου άλλοτε υπήρχαν κάγκελα. «Τα είχα παρατηρήσει και παλιότερα, όμως ποτέ μου δεν είχα φανταστεί για ποιο λόγο υπήρχαν εδώ». Δεν είσαι ο μόνος, σκέφτηκε ο Λάνγκντον, φέρνοντας στο νου του τις χιλιάδες των ανθρώπων που περνούσαν από το κέντρο της Ροτόντας κάθε μέρα -μεταξύ των οποίων και περίφημοι νομοθέτες- χωρίς να υποψιάζονται καν ότι είχε υπάρξει μια εποχή που, αν το επιχειρούσαν, θα κατέληγαν στην Κρύπτη του Καπιτωλίου, δηλαδή στο επίπεδο κάτω από το δάπεδο της Ροτόντας. «Το άνοιγμα στο δάπεδο», τους είπε ο Λάνγκντον, «τελικά καλύφθηκε, όμως για αρκετά μεγάλο διάστημα όσοι επισκέπτονταν τη Ροτόντα μπορούσαν να δουν κατευθείαν στο σημείο όπου έκαιγε η φωτιά Η Σάτο στράφηκε προς το μέρος του. «Για την ακρίβεια, ήταν ένας μεγάλος πυρσός, μια άσβεστη φλόγα η οποία έκαιγε στην κρύπτη ακριβώς κάτω από το σημείο όπου στεκόμαστε. Τότε ήταν ορατός από το άνοιγμα στο δάπεδο, καθιστώντας την αίθουσα αυτή ένα σύγχρονο Ναό της Εστίας. Μάλιστα, το κτίριο διέθετε τη δική του Εστιάδα παρθένα, μια ομοσπονδιακή υπάλληλο η οποία έφερε τον τίτλο του "Φύλακα της Κρύπτης" και Τόσο ο Άντερσον όσο και η Σάτο έδειχναν «Δηλαδή, καθηγητά», είπε η Σάτο, «ισχυρίζεστε ότι ο άνθρωπος που άφησε εδώ το χέρι του Πίτερ τα γνώριζε όλα αυτά;» «Προφανώς. Και όχι μόνο αυτά αλλά και πολλά περισσότερα. Ολόκληρη η αίθουσα είναι γεμάτη από σύμβολα τα οποία αντικατοπτρίζουν την πίστη στα Αρχαία Μυστήρια». «Εννοείτε τη μυστική σοφία», σχολίασε η Σάτο με φανερά σαρκαστικό τόνο. «Γνώσεις οι οποίες επιτρέπουν στους ανθρώπους να αποκτήσουν θεϊκές «Ακριβώς, διευθύντρια». «Όμως αυτά που λέτε δε συνάδουν με το χριστιανικό υπόβαθρο αυτής της χώρας». «Έτσι φαίνεται, όμως δεν παύουν να ισχύουν. Αυτή η μεταμόρφωση του ανθρώπου σε Θεό ονομάζεται αποθέωση. Ίσως να μην το γνωρίζετε, όμως αυτή η θεματική, δηλαδή η μεταμόρφωση του ανθρώπου σε θεό, αποτελεί τον πυρήνα των συμβολισμών που κρύβονται στη Ροτόντα». «Αποθέωση;» Ο Άντερσον στράφηκε απότομα προς το μέρος του Λάνγκντον, με ένα ύφος σαν κάτι να του θύμιζε η λέξη. «Ναι». Ο Άντερσον εργάζεται εδώ. «Η λέξη αποθέωση στην κυριολεξία σημαίνει "θεοποίηση", και συγκεκριμένα τη μεταμόρφωση του ανθρώπου σε Θεό». Ο Άντερσον τον κοίταζε κατάπληκτος. «Η λέξη αποθέωση στην κυριολεξία σημαίνει "θεοποίηση"; Δεν το ήξερα». «Τι δεν έχω καταλάβει;» ρώτησε ενοχλημένη η Η Σάτο τον κοίταξε καχύποπτα. «Ποτέ μου δεν έχω δει αυτό το έργο στο οποίο αναφέρεστε». |
. – Как вам наверняка известно, – сказал Лэнгдон, – Ротонда выстроена по образу и подобию одной из самых почитаемых мистических святынь – храма Весты. – Вы о весталках? – Храм Весты в Риме был круглым, с отверстием в полу, где непорочные жрицы постоянно поддерживали священный огонь. Сато пожала плечами: – Ротонда тоже круглая, но никакой дыры в полу я не вижу. – Верно, однако долгие годы в самом центре зала было отверстие – Что? – Похоже, он прав. – Андерсон указал на выпуклые металлические бляшки в полу, расположенные по кругу, на месте прежних столбов. «Вы не одиноки», – Дыру заделали, но долгое время посетители могли заглянуть в нее и увидеть костер, – Костер? В Капитолии? – Ну, скорее, факел – вечный огонь, превращавший этот зал в современный храм Весты. В Капитолии была даже весталка – федеральная служащая, именуемая Хранителем Крипты, которая благополучно поддерживала огонь в течение пятидесяти лет, пока – по милости политиков, религиозных деятелей и из-за дыма, якобы наносившего ущерб зданию, И Андерсон, и Сато не на шутку удивились. – Так вы считаете, что похититель Питера Соломона это знал? – Конечно. И не только это. – Тайная мудрость… – с неприкрытым сарказмом проговорила Сато. – Да, мэм. – Не очень-то они соотносятся с христианскими устоями Соединенных Штатов. – Возможно… Однако это правда. Превращение человека в бога называется «апофеозом». Известно ли вам, что эта тема – Апофеоз? «Он тут работает. Он знает», – подумал Лэнгдон и кивнул. – Да, «апофеоз» дословно переводится как «обожествление». Слово происходит от древнегреческого «apo» – «становиться» и «theos» – «бог». – «Апофеоз» означает «становиться богом»? – изумленно проронил Андерсон. – Я что-то упускаю? Сато недоверчиво скривилась. – Не видела я здесь такой картины. – Она прямо у вас над головой.
|
52. Ο Λάνγκντον ξεφύσηξε. «Διαπράττει το ίδιο σφάλμα στο οποίο οδηγούνται πολλοί ζηλωτές: Συγχέει τη μεταφορά με την κυριολεκτική πραγματικότητα». Αντίστοιχα, πολλοί από τους πρώτους αλχημιστές είχαν αγωνιστεί μάταια να μετατρέψουν το μολύβι σε χρυσάφι, χωρίς να συνειδητοποιήσουν ποτέ ότι η μεταστοιχείωση αυτή δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια μεταφορά που αφορούσε την αξιοποίηση του πλήρους ανθρώπινου δυναμικού - δηλαδή, τη μετατροπή ενός μουδιασμένου, βυθισμένου στην άγνοια μυαλού σε ένα λαμπρό, φωτισμένο νου. Η Σάτο έγνεψε προς το χέρι. «Εφόσον ο άνθρωπος αυτός θέλει να εντοπίσετε κάποιου είδους πύλη για λογαριασμό του, γιατί δε σας είπε απλώς πώς να τη βρείτε; Προς τι όλοι αυτοί οι θεατρινισμοί; Ποιος ο λόγος να σας δώσει μια παλάμη καλυμμένη με τατουάζ;» Ο Λάνγκντον είχε θέσει την ίδια ερώτηση στον εαυτό του και η απάντηση ήταν άκρως ανησυχητική. «Λοιπόν, φαίνεται ότι ο άνθρωπος με τον οποίο έχουμε να κάνουμε, εκτός του ότι είναι πνευματικά ανισόρροπος, είναι και εξαιρετικά μορφωμένος. Παραδοσιακά, το Χέρι των Μυστηρίων αποτελεί μια ιερή πρόσκληση, επομένως έπρεπε να παραδοθεί σε έναν ιερό χώρο». Τα μάτια της Σάτο στένεψαν. «Μα βρισκόμαστε στη Ροτόντα του Καπιτωλίου, καθηγητά, όχι σε κάποιο ιερό αφιερωμένο σε αρχαία απόκρυφα μυστικά». «Με συγχωρείτε», είπε ο Λάνγκντον, «όμως γνωρίζω πάμπολλους ιστορικούς οι οποίοι θα διαφωνούσαν μαζί σας». Την ίδια στιγμή, σε ένα άλλο σημείο της πόλης, η Τρις Νταν καθόταν μπροστά στην πελώρια επίπεδη οθόνη πλάσματος που κάλυπτε τον έναν τοίχο του «Κύβου». Είχε ολοκληρώσει την προετοιμασία του Για να δούμε τι θα δούμε... Χωρίς ιδιαίτερη αισιοδοξία, έθεσε σε λειτουργία το πρόγραμμα, ξεκινώντας επί της ουσίας ένα παιχνίδι «ψαρέματος» σε παγκόσμια κλίμακα. Με ασύλληπτη ταχύτητα, οι φράσεις είχαν αρχίσει ήδη να Η Τρις δεν μπορούσε να μην αναρωτηθεί ποιος ήταν ο στόχος όλης αυτής της ιστορίας, όμως είχε αποδεχτεί πλέον ότι το να εργάζεται για τους Σόλομον σήμαινε πως δε θα μάθαινε ποτέ ολόκληρη 20 Ο ΡΟΜΠΕΡΤ Λάνγκντον έριξε μια ανήσυχη ματιά στο ρολόι του: Κόντευε οκτώ η ώρα. Το χαμογελαστό πρόσωπο του Μίκι Μάους ελάχιστα Πρέπει οπωσδήποτε να βρω τον Πίτερ. Η Σάτο είχε απομακρυνθεί για λίγο προκειμένου να μιλήσει στο τηλέφωνο, όμως τώρα επέστρεψε στο σημείο όπου στεκόταν ο Λάνγκντον. «Καθηγητά, μήπως έχετε κάπου να πάτε και σας «Το κατανοώ, όμως μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε για να συνδράμετε το φίλο σας είναι να με βοηθήσετε να κατανοήσω τον τρόπο σκέψης του απαγωγέα του». Ο Λάνγκντον δεν ήταν και τόσο σίγουρος για αυτό, όμως υποψιαζόταν ότι δεν επρόκειτο να πάει πουθενά έως ότου η διευθύντρια του Γραφείου Ασφαλείας της CIA πάρει τις πληροφορίες που «Πριν από λίγο», συνέχισε η Σάτο, «αφήσατε να εννοηθεί ότι η Ροτόντα είναι κατά κάποιον τρόπο ιερός τόπος σεσχέση με αυτά τα Αρχαία Μυστήρια;» «Μάλιστα». Ο Λάνγκντον ήξερε ότι έπρεπε να διαλέξει προσεκτικά τα λόγια του. Είχε αφιερώσει ολόκληρα ακαδημαϊκά εξάμηνα στη διδασκαλία των μυστικιστικών συμβολισμών της Ουάσινγκτον, μέσα δε σε αυτό το κτίριο και μόνο υπήρχε ένας σχεδόν ανεξάντλητος κατάλογος μυστικιστικών αναφορών. Η Αμερική έχει ένα κρυφό παρελθόν. Κάθε φορά που ο Λάνγκντον έδινε κάποια διάλεξη σχετικά με τη συμβολογία της Αμερικής, οι φοιτητές του έμεναν εμβρόντητοι όταν πληροφορούνταν ότι οι πραγματικές προθέσεις των θεμελιωτών αυτής της χώρας δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με τα όσα ισχυρίζονται αμέτρητοι πολιτικοί στην εποχή μας. Το πραγματικό πεπρωμένο της Αμερικής χάθηκε στην πορεία της ιστορίας. Οι πατέρες του αμερικανικού έθνους που είχαν ιδρύσει αυτή την πρωτεύουσα αρχικά την είχαν ονομάσει «Ρώμη». Τον ποταμό που τη
|
. Лэнгдон вздохнул: – Он допустил обычную для фанатиков ошибку – перепутал метафору с реальностью. Точно так же начинающие алхимики напрасно бились над превращением свинца в золото, не понимая, что это метафора открытия истинных человеческих возможностей: серый, Сато указала на руку. – Если преступник хочет, чтобы вы открыли портал, почему он просто не скажет вам, где его К чему весь этот театр? Зачем татуированная Лэнгдон и сам задавался этим вопросом, и ответ был удручающий. –По-видимому, похититель высокообразован, хотя и неуравновешен психически. Сато прищурилась. – Это Ротонда Капитолия, профессор, а не какое-нибудь святилище. – Вообще-то, мэм, – сказал Лэнгдон, – историки бы с вами не согласились. В эту минуту Триш Данн сидела перед мерцающей плазменной стеной и заканчивала работу над «пауком», вводя в строку поиска пять ключевых фраз. «Пустая трата времени». Без особого оптимизма она запустила «паука» и начала интернет-рыбалку. В поисках точного совпадения ключевые фразы с головокружительной скоростью сравнивались с текстами по всему миру. Триш, разумеется, было интересно, зачем все это нужно, однако она уже привыкла к тому, что Соломоны никогда ничего не объясняли. Глава 20 Роберт Лэнгдон с тревогой взглянул на наручные часы: 19:58. «Надо найти Питера. Сато на минутку отлучилась поговорить по телефону, но вскоре вернулась. – Профессор, я вас задерживаю? – Нет, мэм, – ответил Лэнгдон, пряча часы под манжету. Как раз в этом Лэнгдон сомневался, но было ясно, что директор СБ ЦРУ отпустит его, только получив все необходимые сведения. – Минуту назад вы заявили, что Ротонда – святилище, которое имеет отношение к Мистериям древности… – Да, мэм. Лэнгдон понял, что должен тщательно отбирать слова и экономить время. Он целыми семестрами читал лекции о мистическом символизме в архитектуре Вашингтона – один только Капитолий насчитывал несметное количество мистических отсылок. «У Америки есть тайное прошлое». Всякий раз, когда Лэнгдон рассказывал студентам об американском символизме, их ставило в тупик то, что истинные цели отцов-основателей не имели ничего общего с намерениями современных политиков. «Судьба, которую прочили Америке, потеряна Первоначально столицу этой страны назвали Римом, реку – Тибром, а на ее берегу возвели город храмов и пантеонов, украшенный изображениями великих богов и богинь – Аполлона, Минервы, Венеры, Гелиоса, Вулкана, Юпитера. В центре города, как во многих античных городах, основатели установили египетский обелиск – вечную дань уважения древним. Он был выше даже каирского и александрийского и поднимался в небо на пятьсот пятьдесят пять футов (больше чем на тридцать этажей) – хваля и прославляя полубога, чье имя позже стало названием столицы.
|
51. Η ευρεία αποδοχή μιας άποψης δεν αποτελεί απόδειξη «Κατάλαβα. Και τι ακριβώς είναι αυτά τα... Αρχαία Ο Λάνγκντον πήρε μια βαθιά ανάσα. Πόσες εβδομάδες έχουμε στη διάθεση μας; «Με λίγα λόγια, τα Αρχαία Μυστήρια αναφέρονται σε ένα σύνολο μυστικών γνώσεων που «Επικίνδυνες... με ποια έννοια;» «Οι πληροφορίες παρέμεναν μυστικές για τον ίδιο λόγο που φυλάμε τα σπίρτα μακριά από τα παιδιά. Στα κατάλληλα χέρια, η φωτιά μπορεί να προσφέρει φώτιση... Σε λάθος χέρια όμως, η φωτιά μπορεί να αποδειχτεί άκρως καταστροφική». Η Σάτο έβγαλε τα γυαλιά της και τον μελέτησε «Πείτε μου, καθηγητά, πιστεύετε πως θα μπορούσαν πραγματικά να υπάρχουν πληροφορίες με τέτοια Ο Λάνγκντον δεν ήταν σίγουρος πώς να απαντήσει σε αυτό. Τα Αρχαία Μυστήρια πάντα αποτελούσαν το μεγαλύτερο παράδοξο της ακαδημαϊκής σταδιοδρομίας του. Σχεδόν όλες οι μυστικιστικές παραδόσεις στον πλανήτη περιστρέφονταν γύρω από την ιδέα ότι υπήρχαν κάποιες απόκρυφες γνώσεις οι οποίες ήταν ικανές να προσφέρουν στους ανθρώπους απόκοσμες, σχεδόν θεϊκές δυνάμεις: τα ταρό και το I Τσινγκ* έδιναν στους ανθρώπους τη δυνατότητα να βλέπουν το μέλλον η αλχημεία τους πρόσφερε την αθανασία μέσω της θρυλικής φιλοσοφικής λίθου· η μαγεία επέτρεπε στους ανώτερους μύστες να δημιουργούν ισχυρά ξόρκια. Ο κατάλογος ήταν Ως ακαδημαϊκός, ο Λάνγκντον δεν μπορούσε να αρνηθεί την ιστορική καταγραφή αυτών των παραδόσεων. Υπήρχαν αμέτρητα κείμενα, τεχνουργήματα και έργα τέχνης τα οποία, πράγματι, άφηναν να εννοηθεί κατά τρόπο ξεκάθαρο πως οι αρχαίοι διέθεταν μια ισχυρή σοφία την οποία μετέδιδαν αποκλειστικά μέσω αλληγοριών, μύθων και συμβόλων, έτσι ώστε να διασφαλίζουν ότι μονάχα όσοι ήταν κατάλληλα μυημένοι θα αποκτούσαν πρόσβαση στις δυνάμεις που έκρυβε η σοφία αυτή. Από την άλλη, όντας ρεαλιστής και σκεπτικιστής, διατηρούσε σοβαρές αμφιβολίες για το βάσιμο αυτής της ιστορίας. «Ας πούμε ότι έχω τις επιφυλάξεις μου», είπε στη Σάτο. «Δεν έχω δει ποτέ μου κάτι στον πραγματικό κόσμο που να υποδεικνύει ότι τα Αρχαία Μυστήρια είναι οτιδήποτε άλλο από ένας μύθος, ένα επαναλαμβανόμενο μυθολογικό αρχέτυπο. Νομίζω ότι, αν ήταν εφικτό να αποκτήσουν οι άνθρωποι θαυματουργές δυνάμεις, θα υπήρχε κάποια σχετική ένδειξη. Κι όμως, μέχρι στιγμής η ιστορία δε μας έχει αποκαλύψει κανέναν άνθρωπο με υπεράνθρωπες Η Σάτο ανασήκωσε τα φρύδια της. «Αυτό δεν είναι απόλυτα ακριβές». Ο Λάνγκντον δίστασε να απαντήσει, συνειδητοποιώντας ότι για πολλούς θρησκευόμενους ανθρώπους υπήρχε πράγματι προηγούμενο ενανθρωπισμένων θεών, με τον Ιησού να αποτελεί την πλέον χαρακτηριστική περίπτωση. «Οφείλω να ομολογήσω», είπε, «ότι υπάρχουν πολλοί μορφωμένοι άνθρωποι οι οποίοι πιστεύουν πως αυτή η θαυματουργή σοφία πράγματι υπάρχει, προσωπικά όμως δεν έχω πειστεί». «Ο Πίτερ Σόλομον ανήκει σε αυτούς τους ανθρώπους;» ρώτησε η Σάτο, ρίχνοντας μια ματιά προς την παλάμη στο δάπεδο. «Ο Πίτερ κατάγεται από μια οικογένεια η οποία ανέκαθεν είχε πάθος για καθετί αρχαίο και «Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι, ακόμα κι αν ο Πίτερ πιστεύει πως τα Αρχαία Μυστήρια είναι πραγματικά, δεν πιστεύει ότι είναι προσβάσιμα μέσω κάποιου είδους πύλης η οποία κρύβεται στην Ουάσινγκτον. Κατανοεί την έννοια του μεταφορικού συμβολισμού, την οποία, προφανώς, αδυνατεί να Η Σάτο έγνεψε καταφατικά. «Δηλαδή, πιστεύετε ότι αυτή η πύλη είναι κάποιου «Φυσικά», είπε ο Λάνγκντον. «Θεωρητικά τουλάχιστον. Πρόκειται για μια πολύ συνηθισμένη μεταφορά: μια μαγική πύλη μέσα από την οποία πρέπει να περάσει ο άνθρωπος για να φτάσει στη φώτιση. Οι πύλες και τα κατώφλια είναι εξαιρετικά κοινές συμβολικές κατασκευές οι οποίες σηματοδοτούν τις τελετές μετάβασης που συντελούν στη μεταμόρφωση του ατόμου. Το να προσπαθεί κάποιος να εντοπίσει κυριολεκτικά μια πύλη θα ήταν σαν να προσπαθεί να βρει τις Πύλες του Η Σάτο φάνηκε να ζυγίζει αυτό το σχόλιο για λίγη «Απ' ό,τι καταλαβαίνω όμως, ο απαγωγέας του κυρίου Σόλομον πιστεύει ότι εσείς μπορείτε να ξεκλειδώσετε κυριολεκτικά μια πύλη».
|
. «Широкое признание какой-либо идеи еще не говорит о ее реалистичности». – Понятно. Ну и что собой представляют… эти Мистерии древности? Лэнгдон вздохнул. «Пара недель найдется?» – Если коротко, Мистерии древности – это собрание тайных знаний, накопленных в давние времена. Здесь есть любопытный аспект: тайные знания якобы наделяют допущенных к ним сверхъестественной силой, дремлющей в человеке. Адепты давали клятву о – Почему? – А почему мы прячем от детей спички? В умелых руках огонь дарит свет… в неумелых – несет разрушение. Сато сняла очки и внимательно посмотрела на – Как по-вашему, профессор, информация такой силы действительно существует? Роберт не знал, как лучше ответить. Мистерии древности представляли собой величайший парадокс в области научных исследований Лэнгдона. Любой мистический культ основывается на идее, что существует некая тайная мудрость, способная наделить человека сверхъестественной, почти божественной, силой: к примеру, с помощью карт таро и Книги перемен можно научиться предсказывать будущее, Философский камень якобы дарит бессмертие, действенные магические заклинания известны последователям Викки… Список продолжался до бесконечности. Как исследователь, Лэнгдон не отрицал исторического наследия этих культов. Огромное количество документов и произведений искусства действительно указывало на существование некой тайной мудрости, скрытой в аллегориях, мифах и символах, дабы только посвященные могли воспользоваться ее силой. Но Лэнгдон – реалист и скептик – в это не верил. – Вообще-то я скептик, – сказал он Сато. – Ни разу в жизни я не встречал подтверждений тому, что Мистерии древности не просто легенда и не повторяющийся мифологический архетип. Сдается, если бы люди действительно могли творить чудеса, на то были бы доказательства. Пока же история не предоставила нам ни одного человека со сверхъестественными Сато приподняла брови. – Тут я с вами не соглашусь. Лэнгдон помедлил. В самом деле, для многих верующих такие люди-боги существовали, и самый известный из них – Иисус. – Надо признать, немало образованных людей верит в чудотворную мудрость, но я не из их – А Питер Соломон? – Соломоны всегда питали страсть ко всему древнему и таинственному. – Уверяю вас, даже если Питер Соломон верит в существование Мистерий древности, он вряд ли считает, что к ним ведет некий древний портал. В отличие от своего похитителя Питер знает толк в метафорах и символизме. Сато кивнула. – По-вашему, портал – это метафора. – Конечно, – ответил Лэнгдон. – И очень распространенная – волшебный портал, сквозь который необходимо пройти, чтобы стать просвещенным. Порталы, двери, ворота обычно символизируют ритуал посвящения. Искать такой портал на Земле – все равно что пытаться найти райские врата. Сато на секунду задумалась. – Однако похититель мистера Соломона уверен, что вы можете открыть реально существующий портал. |
50. Η Σάτο τον πλησίασε σε απόσταση μερικών «Θα μου επιτρέψετε να επισημάνω ότι αυτός ο... παρανοϊκός, όπως λέτε, κατάφερε ήδη σήμερα να χειραγωγήσει με τρόπο πανέξυπνο δύο αρκετά Κοίταξε κατάματα τον Λάνγκντον και στη συνέχεια έριξε μια όλο νόημα ματιά στον Άντερσον. «Μα... ακρωτηρίασε το χέρι ενός αθώου!» «Αυτό ακριβώς σας λέω κι εγώ. Πρόκειται για μια πράξη στην οποία σίγουρα δε θα προχωρούσε κάποιο άτομο αναποφάσιστο ή αμφιταλαντευόμενο. Το σημαντικότερο, καθηγητά, είναι ότι, προφανώς, ο άνθρωπος αυτός πιστεύει πως μπορείτε να τον βοηθήσετε. Έστησε ολόκληρη σκευωρία προκειμένου να σας φέρει στην Ουάσινγκτον, «Είπε πως ο μοναδικός λόγος που πιστεύει ότι μπορώ να ξεκλειδώσω αυτή την "πύλη" είναι επειδή του το είπε ο Πίτερ», αντέτεινε ο Λάνγκντον. «Είμαι βέβαιος ότι ο Πίτερ δεν είπε τίποτα τέτοιο. Αλλά, ακόμα κι αν το έκανε, το είπε κάτω από αφόρητη πίεση. Βρισκόταν σε σύγχυση... ή «Ναι. Αυτό ονομάζεται "ανακριτικό βασανιστήριο" και είναι άκρως αποτελεσματικό. Ένας λόγος παραπάνω για να θεωρήσουμε ότι ο κύριος Σόλομον έλεγε την αλήθεια». Η Σάτο μιλούσε σαν να είχε προσωπική εμπειρία από τη συγκεκριμένη τεχνική. «Μήπως σας εξήγησε γιατί νομίζει ο Πίτερ ότι μόνο εσείς μπορείτε να ξεκλειδώσετε την πύλη;» «Καθηγητά, αν η φήμη που συνοδεύει τους δυο σας ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, τότε εσείς και ο Πίτερ Σόλομον μοιράζεστε ένα βαθύ ενδιαφέρον για αυτού του είδους τα πράγματα: μυστικά, απόκρυφες πτυχές της ιστορίας, μυστήρια και τα λοιπά. Σε όλες τις συζητήσεις σας με τον Πίτερ ούτε μία φορά δε σας ανέφερε κάτι σχετικά με την ύπαρξη κάποιας μυστικής πύλης στην Ουάσινγκτον;» Ο Λάνγκντον δυσκολευόταν να συνειδητοποιήσει ότι του έκανε αυτή την ερώτηση ένα ανώτατο στέλεχος «Είμαι βέβαιος ότι δε μου ανέφερε τίποτα σχετικό. Ο Πίτερ κι εγώ συζητάμε για ορισμένα μάλλον αλλόκοτα πράγματα, όμως, πιστέψτε με, θα του πρότεινα να επισκεφθεί ψυχίατρο έτσι και μου έλεγε ότι υπάρχει κάποια αρχαία πύλη κρυμμένη οπουδήποτε. Ειδικά αν αναφερόταν σε μια πύλη που οδηγεί στα Αρχαία Μυστήρια». Η Σάτο ανάβλεψε απότομα. «Ορίστε; Ο άγνωστος σας είπε συγκεκριμένα πού οδηγεί αυτή η πύλη;» «Ναι, όμως ήταν περιττό». Ο Λάνγκντον έγνεψε προς την παλάμη. «Οπότε γνωρίζετε για το μυστικό που ο άγνωστος πιστεύει ότι κρύβεται εδώ». «Πολλοί ιστορικοί το γνωρίζουν». «Τότε, πώς μπορείτε να λέτε με τόση βεβαιότητα «Με κάθε σεβασμό, διευθύντρια, όλοι μας έχουμε ακούσει για την πηγή της νεότητας και τη Σάνγκρι-Λα, όμως αυτό δε σημαίνει ότι υπάρχουν». Ένας δυνατός ήχος από τον ασύρματο του Άντερσον «Αρχηγέ;» είπε η φωνή στον ασύρματο. Ο Άντερσον τράβηξε απότομα τη συσκευή από τη «Αρχηγέ, ολοκληρώσαμε την έρευνα του κτιρίου και του περιβάλλοντος χώρου. Δεν υπάρχει κανείς εδώ που να ταιριάζει στην περιγραφή. Έχετε περαιτέρω Ο Άντερσον έριξε μια κλεφτή ματιά στη Σάτο, περιμένοντας μάλλον κάποια επίπληξη, όμως εκείνη δεν έδειξε να ενδιαφέρεται. Ο διοικητής της Αστυνομίας του Καπιτωλίου απομακρύνθηκε διακριτικά από τον Λάνγκντον και τη Σάτο, μιλώντας χαμηλόφωνα στον ασύρματο του. Η προσοχή της Σάτο παρέμενε επικεντρωμένη αποκλειστικά στον Λάνγκντον. «Λέτε, δηλαδή, ότι το μυστικό που ο άγνωστος πιστεύει ότι κρύβεται στην Ουάσινγκτον... είναι αποκύημα της ανθρώπινης φαντασίας;» Ο Ρόμπερτ έγνεψε καταφατικά. «Πρόκειται για έναν πολύ παλιό μύθο. Το μυστικό των Αρχαίων Μυστηρίων χρονολογείται από την προχριστιανική εποχή. Είναι χιλιάδων ετών». «Και συνεχίζει να συζητιέται;» «Ναι, όπως και πολλές άλλες εξίσου εξωφρενικές δοξασίες».
|
. Она приблизилась к профессору вплотную. — Позвольте заметить… сегодня утром ваш «ненормальный» ловко обманул двух относительно неглупых людей. — Она перевела взгляд с Лэнгдона на — Он отрезал руку моему другу! — Вот именно. Вряд ли это поступок неуверенного в своих действиях человека. Больше того, профессор, он твердо убежден, что вы можете ему помочь. — Питер якобы сказал ему, что я могу открыть — Уверен, он ничего подобного не говорил. А если и сказал, то под давлением. Он был растерян… или — Верно. Называется «допрос с пристрастием» — весьма эффективный метод, — Сато говорила тоном человека, не понаслышке знающего о таких допросах. — Он объяснил, почему Питер назвал именно вас? — Профессор, судя по вашей репутации, у вас с Питером много общих интересов — тайны, эзотерика, мистицизм и прочее. За время вашего знакомства он ни разу не говорил о каком-нибудь тайном вашингтонском портале? Лэнгдон не мог поверить, что этот вопрос задает ему высокопоставленный сотрудник ЦРУ. — Никогда. Мы с Питером беседовали о многих загадочных явлениях, но, поверьте, я бы посоветовал ему обратиться к врачу, упомяни он какой-нибудь древний портал. Тем более ведущий к Мистериям древности. Сато насторожилась. – Простите? Так этот человек уточнил, куда именно ведет портал? – Да, хотя в этом не было нужды. – Лэнгдон указал на руку. – Значит, вы все-таки имеете представление о том, что за тайна здесь якобы скрыта. – Эта «тайна» известна многим историкам. – Тогда с чего вы взяли, что портал не – При всем уважении, мэм… Полагаю, вы слышали о Фонтане вечной молодости и о Шангри-ла, но это еще не значит, что они есть на самом деле. Их перебил громкий треск андерсоновской – Шеф! Андерсон рванул рацию с пояса. – Сэр, мы обыскали всю территорию и не нашли никого, кто бы соответствовал описанию. Какие будут распоряжения? Андерсон украдкой поглядел на Сато, ожидая упреков, но той словно было все равно. Он отошел от директора СБ и Лэнгдона, что-то тихо бормоча в рацию. Сато не сводила глаз с профессора. – Хотите сказать, тайна, сокрытая в Вашингтоне, – вымысел? Лэнгдон кивнул: – Очень старый миф. Легенда о Мистериях древности даже старше христианства, ей несколько тысяч лет. – И о ней до сих пор помнят? – Как и о многих других чудесах. Лэнгдон частенько напоминал студентам, что в большинстве современных религий есть истории, не выдерживающие научной проверки: от Моисея, перед которым расступилось Красное море… до Джозефа Смита, при помощи волшебных очков переведшего Книгу Мормона с золотых пластин, найденных на севере штата Нью-Йорк.
|
49. «Όπως ξέρεις, αυτός ο μικροσκοπικός κόκκος άμμου διαθέτει μάζα.Πολύ μικρή, όμως δεν παύει να είναι μάζα». Η Τρις έγνεψε καταφατικά. «Κι επειδή αυτός ο κόκκος άμμου έχει μάζα, ασκεί βαρυτική έλξη.Αναλογικά με τη μάζα, είναι πολύ μικρή για να γίνει αισθητή, όμως υπάρχει». «Λοιπόν», συνέχισε η Κάθριν, «αν πάρουμε τρισεκατομμύρια από αυτούς τους κόκκους άμμου και τους επιτρέψουμε να ασκήσουν βαρυτική έλξη ο ένας στον άλλο, σχηματίζοντας... τη Σελήνη, ας πούμε, τότε η συνδυασμένη βαρύτητά τους είναι αρκετή ώστε να μετακινήσει ολόκληρους ωκεανούς, δημιουργώντας το φαινόμενο της παλίρροιας σε Η Τρις δεν καταλάβαινε πού ήθελε να καταλήξει η καλεσμένη της, όμως της άρεσαν τα όσα άκουγε. «Μιλώντας υποθετικά; Λοιπόν, το προφανές συμπέρασμα είναι ότι, εφόσον μια σκέψη διαθέτει μάζα, τότε, προφανώς, διαθέτει βαρυτικόπεδίο, επομένως μπορεί ναέλξει διάφορα αντικείμενα Η Κάθριν χαμογέλασε. «Είσαι καλή! Ας προχωρήσουμε τώρα ένα βήμα παραπέρα. Τι θα συνέβαινε στην περίπτωση που πολλοί άνθρωποι άρχιζαν να εστιάζουν στην ίδια σκέψη; Όλες οι εκφάνσεις αυτής της σκέψης θα άρχιζαν να συγκλίνουν σχηματίζοντας μία σκέψη, «Εντάξει». «Πράγμα που σημαίνει ότι, αν αρκετοί άνθρωποι αρχίσουν να σκέφτονται το ίδιο πράγμα, τότε η βαρυτική δύναμη αυτής της σκέψης γίνεται αισθητή... και ασκεί πραγματική δύναμη». Η Κάθριν της 19 Η διευθύντρια Ινούε Σάτο στεκόταν με τα μπράτσα σταυρωμένα στο στήθος, παρατηρώντας σκεπτική τον Λάνγκντον καθώς επεξεργαζόταν τα όσα της είχε πει λίγο νωρίτερα. «Δηλαδή, ο άγνωστος σας ζήτησε να ανοίξετε μια αρχαία πύλη; Και τι περιμένετε να κάνω με αυτή την πληροφορία, καθηγητά;» Ο Λάνγκντον ανασήκωσε άψυχα τους ώμους του. Είχε αρχίσει να αισθάνεται και πάλι ναυτία και προσπαθούσε να μην αφήσει το βλέμμα του να πέσει στο ακρωτηριασμένο χέρι του φίλου του. «Αυτά ακριβώς ήταν τα λόγια που μου είπε. Μια αρχαία πύλη... κρυμμένη κάπου μέσα σε αυτό το κτίριο. Του εξήγησα ότι εγώ δε γνώριζα το παραμικρό για οποιαδήποτε πύλη». «Τότε, γιατί αυτός νομίζει πως μπορείτε να την «Προφανώς, είναι παράφρων». Είπε πως ο Πίτερ θα έδειχνε το δρόμο. Ο Λάνγκντον κοίταξε το τεντωμένο δάχτυλο του Πίτερ, νιώθοντας ξανά ένα κύμα αηδίας καθώς συνειδητοποιούσε το σαδιστικό λογοπαίγνιο του απαγωγέα. Ο Πίτερ θα δείξει το δρόμο. Ο Λάνγκντον είχε επιτρέψει ήδη στο βλέμμα του να ακολουθήσει την κατεύθυνση που υποδείκνυε το δάχτυλο, προς το θόλο πάνω από τα κεφάλια τους. Μια πύλη; Εκεί πάνω; Είναι τελείας παράλογο. «Αυτός ο άντρας που μου τηλεφώνησε», είπε στη Σάτο, «ήταν ο μοναδικόςάνθρωπος που γνώριζε πως θα βρισκόμουν στο Καπιτώλιο απόψε, οπότε ο άνθρωπος που ψάχνετε είναι ο ίδιος που σας ενημέρωσε ότι θα βρίσκομαι εδώ σήμερα. Προτείνω...» «Οι πηγές των πληροφοριών μου δε σας αφορούν», τον διέκοψε η Σάτο, δίνοντας έναν κοφτό τόνο στη φωνή της. «Η πρώτη προτεραιότητα μου αυτή τη στιγμή είναι να συνεργαστώ με τον άντρα αυτόν, και οι πληροφορίες μου υποδεικνύουν εσάς ως το μοναδικό άνθρωπο που μπορεί να του προσφέρει «Η δική μου προτεραιότητα όμως είναι να βρω το φίλο μου», απάντησε ο Λάνγκντον, εκνευρισμένος. Η Σάτο πήρε μια βαθιά ανάσα, καθώς ήταν φανερό ότι η όλη κατάσταση δοκίμαζε τα όρια της υπομονής «Αν θέλουμε να εντοπίσουμε τον κύριο Σόλομον, δεν έχουμε παρά μόνο μία επιλογή, καθηγητά: να αρχίσουμε να συνεργαζόμαστε με το μοναδικό άνθρωπο που φαίνεται πως γνωρίζει πού βρίσκεται». Κοίταξε το ρολόι της. «Τα χρονικά περιθώρια στενεύουν. Σας διαβεβαιώνω ότι είναι επιτακτική ανάγκη να ικανοποιήσουμε τα αιτήματα αυτού του ανθρώπου άμεσα». «Πώς;» ρώτησε ο Λάνγκντον, αδυνατώντας να πιστέψει αυτό που άκουγε. «Εντοπίζοντας και ανοίγοντας μια αρχαία πύλη; Δεν υπάρχει καμίαπόλη, διευθύντρια Σάτο. Ο τύπος είναι παρανοϊκός». |
. — Как вы знаете, у этой песчинки есть масса, пусть даже очень незначительная… — Стало быть, она обладает и силой притяжения. Опять же, очень слабой, но — А теперь представьте, Триш не понимала, куда клонит Кэтрин, но то, что она слышала, ей нравилось. — Ну, если говорить гипотетически, то напрашивается очевидный вывод: раз у мысли есть масса, то она обладает силой притяжения и может притягивать предметы. Кэтрин улыбнулась: — Совершенно верно. — И? — То есть… если достаточное количество людей будет думать об одном и том же, сила притяжения этой мысли станет осязаемой… Превратится в реальную силу. Глава 19 Директор Иноуэ Сато буравила взглядом Лэнгдона и переваривала новую информацию. — Преступник велел вам открыть древний портал? И что прикажете с этим делать, Лэнгдон беспомощно пожал плечами. Его опять мутило, и он старался не смотреть на отрезанную руку друга. — Именно так… — Тогда с чего он взял, что вы сумеете его — Ясно же, он спятил! «Еще он сказал, что Питер укажет путь». Лэнгдон посмотрел на вытянутый палец Питера и содрогнулся при мысли о садистской игре слов. «Питер укажет путь». Профессор уже посмотрел, куда указывал палец — на купол. Портал наверху? Безумие! — О моем приезде в Вашингтон знал только один человек, — Мои источники — не ваше дело, — перебила его Сато. — В настоящий момент моя первейшая задача — сотрудничать с этим человеком, и вы единственный, кто может раздобыть для него желаемое. — А моя первейшая задача — найти друга, — раздраженно ответил Лэнгдон. Сато вздохнула, явно теряя терпение. — Если мы хотим найти Питера Соломона, то у нас может быть только один план действий, профессор, — выполнить требования человека, которому известно его местонахождение. — Сато посмотрела на часы. — Что?! — изумленно спросил Лэнгдон. — Вы предлагаете найти и открыть древний портал? Нет никакого портала, директор Сато! |
48. «Αφορούσε τα μετασυστήματα;» «Ήταν κάτι σαν πρόδρομος των μετασυστημάτων. Μετά την 11η Σεπτεμβρίου η κυβέρνηση άρχισε να καταγράφει και να αναλύει τεράστιους όγκους δεδομένων αναζητώντας λέξεις-κλειδιά που σχετίζονταν με τη δράση πυρήνων τρομοκρατών: μηνύματα πολιτών σταλμένα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, κλήσεις από κινητά τηλέφωνα, φαξ, κείμενα, ιστοσελίδες. Οπότε ετοίμασα ένα πρόγραμμα που τους επέτρεπε να επεξεργάζονται τα δεδομένα τους και με έναν εναλλακτικό τρόπο, αντλώντας από αυτά επιπλέον πληροφορίες». Χαμογέλασε. «Ορίστε;» Η Τρις γέλασε. «Ναι, ακούγεται τρελό, το ξέρω. Αυτό που εννοώ είναι ότι κατέγραψε ποσοτικά τη συναισθηματικήκατάσταση της χώρας. Λειτουργούσε σαν ένα είδος "βαρόμετρου" της κοινής γνώμης, αν Η Τρις εξήγησε πώς, χρησιμοποιώντας ένα πεδίο δεδομένων από τα συστήματα τηλεπικοινωνιών της χώρας, μπορούσε κάποιος να εκτιμήσει τη διάθεση των πολιτών στηριζόμενος στη «συχνότητα «Καταπληκτικό!» έκανε η Κάθριν, χαϊδεύοντας το πιγούνι της. «Ουσιαστικά, αν κατάλαβα σωστά, αντιμετωπίζεις έναν ολόκληρο πληθυσμό ατόμων... σαν να ήταν ένας ενιαίοςοργανισμός». «Ακριβώς. Ένα μετασύστημα. Μια ενιαία οντότητα η οποία καθορίζεται από το σύνολο των μερών της. Το ανθρώπινο σώμα, για παράδειγμα, αποτελείται από εκατομμύρια ξεχωριστά κύτταρα, καθένα από τα οποία διαθέτει διαφορετικά χαρακτηριστικά και εξυπηρετεί διαφορετικούς σκοπούς, όμως το σύνολο λειτουργεί ως ενιαίος οργανισμός». Η Κάθριν έγνεψε καταφατικά, γεμάτη ενθουσιασμό. Η Τρις διαισθάνθηκε ότι η διάσημη καλεσμένη της είχε αρχίσει να διακρίνει τη χρησιμότητα που θα μπορούσε να έχει ο προγραμματισμός μετασυστημάτων στον τομέα της Νοητικής Επιστήμης. «Το λογισμικό μου», εξήγησε, «σχεδιάστηκε για να βοηθήσει τις κρατικές υπηρεσίες να εκτιμήσουν και να ανταποκριθούν κατάλληλα σε κρίσεις ευρείας κλίμακας, όπως, για παράδειγμα, πανδημίες, εθνικές τραγωδίες, τρομοκρατικές επιθέσεις και τα λοιπά». Έκανε μια παύση. «Φυσικά, δεν παύει να υφίσταται η δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί και προς άλλες κατευθύνσεις - ενδεχομένως για να καταγράψει ένα "στιγμιότυπο" των εθνικών τάσεων σε μια δεδομένη στιγμή και να προβλέψει το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών ή την κατεύθυνση προς την οποία θα κινηθεί ο δείκτης του χρηματιστηρίου με την έναρξη της συνεδρίασης». «Εντυπωσιακό ακούγεται». Η Τρις έγνεψε προς το σπίτι της. «Την ίδια γνώμη είχε και η κυβέρνηση». Τα γκρίζα μάτια της Κάθριν καρφώθηκαν τώρα «Τρις, θα μπορούσα να σε ρωτήσω σχετικά με το ηθικόδίλημμα που προκύπτει από τη δουλειά σου;» «Εννοώ ότι δημιούργησες ένα λογισμικό το οποίο θα μπορούσε άνετα να γίνει αντικείμενο κατάχρησης. Αυτοί που το διαθέτουν έχουν πρόσβαση σε πολύ σημαντικές πληροφορίες, οι οποίες δεν είναι προσπελάσιμες από όλους. Δεν είχες κανένα δισταγμό όταν το δημιουργούσες;» Η Τρις απάντησε χωρίς δεύτερη σκέψη. «Κανέναν απολύτως. Το λογισμικό μου δε διαφέρει σε τίποτα από... έναν εξομοιωτή πτήσεων, ας πούμε. Κάποιοι χρήστες θα τον χρησιμοποιούσαν Η Κάθριν έγειρε πίσω, φανερά εντυπωσιασμένη. «Επίτρεψέ μου, λοιπόν, να σου κάνω μια υποθετική ερώτηση». Ξαφνικά η Τρις διαισθάνθηκε ότι η κουβέντα τους είχε μόλις μετατραπεί σε συνέντευξη υποψηφίου για μια θέση εργασίας. «Έχω την εντύπωση», είπε, «ότι η δουλειά σου πάνω στα μετασυστήματα ουσιαστικά σου επιτρέπει να υπολογίσεις το βάρος μιας ολόκληρης αμμουδιάς... ζυγίζοντας έναν κόκκο τη φορά». |
. — Программу для работы с метасистемами? — Скорее, с их предшественником. После 11 сентября правительство перехватывало и анализировало огромные потоки информации — Триш улыбнулась. — То есть? Триш рассмеялась: — Невероятно, — сказала Кэтрин, поглаживая — То есть, по сути, — Точно. Как метасистему — единое образование, определяемое суммой компонентов. Человеческое тело, например, состоит из миллионов клеток, у каждой разные свойства и задачи, но все вместе они образуют единый Кэтрин оживленно закивала: Триш почувствовала, что ее знаменитая гостья начинает понимать, как использовать метасистемы в своих исследованиях. — Моя программа, — продолжила Триш, — была призвана помочь правительственным организациям лучше справляться с национальными бедствиями — пандемиями, терроризмом, природными катаклизмами. — Она помолчала. — Впечатляет. Триш указала на огромный особняк: — Да, правительство тоже так подумало. Серые глаза Кэтрин сосредоточились на ее лице. — Триш, а как же нравственная дилемма? — Вы создали программу, которой могут злоупотребить. Ее владельцы имеют доступ к секретной информации. Вас не мучили Триш даже не моргнула. — Нет, нисколько. Моя программа ничем не отличается от… ну, скажем, от летного тренажера: одни учатся пилотировать самолеты, чтобы оказывать первую помощь жителям развивающихся стран, а другие — чтобы врезаться в небоскребы. Кэтрин с одобрительным видом откинулась на спинку скамейки. — Тогда позвольте задать вам гипотетический вопрос. Триш вдруг почувствовала, что их разговор превратился в собеседование. — Насколько я понимаю, суть ваших исследований в том, чтобы определить вес всего песка на пляже… взвесив одну-единственную песчинку.
|
Это генератор, переводящий текст в речь, нужно дождаться загрузки, выбрать язык и впечатать нужный текст.
| Copyright © 2008-2012 |
Главная | Полезное | Грамматика | Переводы песен | Интересно |