Όμορφη μέρα με βλέμμα χαράς,
χρώματα γύρω και ελπίδες για μας.
Είναι ένα δώρο η ζωή μα συχνά το ξεχνάω.
Στον ουρανό του θεού η φωλιά
και ας μην είμαστε οι δυο μας πουλιά.
Απολαμβάνω τη μέρα και χαμογελάω.
Μίλησέ μου με φωνή τρυφερή,
μη χαλάσεις τη μέρα μου αυτή,
με μια λέξη σου,με μια συλλαβή,
μη με βάλεις σημάδι,ζητάει ένα χάδι η ψυχή,
το μπορείς μόνο εσύ.
Όμορφή μέρα,του κόσμου οι φωνές
φτάνουν στ'αυτιά μου σαν τις Κυριακές.
Μοιάζει σαν άνοιξη,μοιάζει η ζωή με αλήθεια.
Λες και το φως πια δε δείχνει πληγές,
βρήκε ένα τρόπο να μπει στις ψυχές.
Όλα είναι ίδια μα δε μοιάζουνε πια με συνήθεια.
Μίλησέ μου με φωνή τρυφερή,
μη χαλάσεις τη μέρα μου αυτή,
με μια λέξη σου,με μια συλλαβή,
με με βάλεις σημάδι,ζητάει ένα χάδι η ψυχή,
το μπορείς μόνο εσύ.
Τίποτα δεν πάει χαμένο
Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Σχεδόν πενήντα χρόνια
βάσανα και διωγμοί,
τώρα στη μαύρη αρρώστια
ανάξια πλερωμή.
Το δίκιο του αγώνα
πολλά σου στέρησε,
μα η ζωή λεχώνα
ελπίδες γέννησε.
Τίποτα δεν πάει χαμένο
στη χαμένη σου ζωή,
τ’ όνειρό σου ανασταίνω
και το κάθε σου "γιατί".
Ποτέ δε λες η μοίρα
πως σε αδίκησε,
μα μόνο η Ιστορία
αλλιώς σου μίλησε.
Σκυφτός στα καφενεία,
στους δρόμους σκεφτικός,
μα χθες μες στην πορεία
περνούσες γελαστός.